พระราชบัญญัติส่งเสริมการฝึกอาชีพ พ.ศ. 2537

พระราชบัญญัติส่งเสริมการฝึกอาชีพ พ.ศ. 2537

                               ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
                     ให้ไว้ ณ วันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537
                           เป็นปีที่ 49 ในรัชกาลปัจจุบัน

          พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราช   โองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
          โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการฝึกอาชีพ
          จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดย   คำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้
          มาตรา 1  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติส่งเสริมการ   ฝึกอาชีพ พ.ศ. 2537"
          มาตรา 2* พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวัน   นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
         *[รก.2537/64ก/7/31 ธันวาคม 2537]
          มาตรา 3  พระราชบัญญัตินี้ไม่ใช้บังคับแก่การฝึกอาชีพของกระทรวง   ทบวง กรม หน่วยงานของรัฐ และองค์การของรัฐ
          มาตรา 4  ในพระราชบัญญัตินี้
          "การฝึกอาชีพ" หมายความว่า การให้หรือเพิ่มพูนความรู้ ฝีมือและ   ทัศนคติที่จะทำให้ผู้รับการฝึกสามารถทำงานในสาขาอาชีพที่รับการฝึกได้อย่าง
   มีประสิทธิภาพ โดยไม่มีการเรียกค่าฝึกหรือค่าตอบแทน

          มาตรา 5  เพื่อส่งเสริมการฝึกอาชีพ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนด   สาขาอาชีพที่จะให้มีการส่งเสริมการฝึก โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
          มาตรา 6  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม   รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่กับออก
  กฎกระทรวง ประกาศ หรือ ระเบียบ เพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้
          กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้   บังคับได้

หมวด 1
คณะกรรมการส่งเสริมการฝึกอาชีพ

          มาตรา 7  ให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่า "คณะกรรมการ   ส่งเสริมการฝึกอาชีพ" ประกอบด้วยปลัดกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
   เป็นประธานกรรมการ อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน อธิบดีกรมส่งเสริม   อุตสาหกรรม อธิบดีกรมอาชีวศึกษา เลขาธิการคณะกรรมการส่งเสริมและ
   ประสานงานเยาวชนแห่งชาติ ผู้แทนกระทรวงกลาโหม ผู้แทนกระทรวง   ศึกษาธิการ ผู้แทนทบวงมหาวิทยาลัย ผู้แทนสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
   ผู้แทนสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ผู้ทรงคุณวุฒิสองคน ผู้แทนฝ่ายนายจ้าง   สองคน และผู้แทนฝ่ายลูกจ้างสองคน ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งเป็นกรรมการ
   รองอธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงานคนหนึ่ง เป็นกรรมการและเลขานุการ          กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ให้รัฐมนตรีแต่งตั้งจากผู้ซึ่งมีประสบการณ์
   ด้านการฝึกอาชีพไม่น้อยกว่าสิบปี
          กรรมการซึ่งเป็นผู้แทนฝ่ายนายจ้างและผู้แทนฝ่ายลูกจ้าง ให้รัฐมนตรี   แต่งตั้งตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในระเบียบกระทรวงแรงงานและ
   สวัสดิการสังคม
          มาตรา 8  กรรมการซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งมีวาระอยู่ในตำแหน่ง   คราวละสองปี กรรมการซึ่งพ้นจากตำแหน่งอาจได้รับแต่งตั้งอีกได้
          นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามวาระ กรรมการซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้ง   พ้นจากตำแหน่งเมื่อ
          (1) ตาย
          (2) ลาออก
          (3) รัฐมนตรีให้ออก
          (4) เป็นบุคคลล้มละลาย
          (5) เป็นบุคคลวิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ
          (6) ได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่เป็น   โทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ

หมวด 2
การดำเนินการฝึกอาชีพ

          (5) แบบสัญญาการฝึกซึ่งจะต้องประกอบด้วยรายการตามที่กำหนด   ในมาตรา 18
          (6) อุปกรณ์อันจำเป็นที่จะใช้ในการฝึกเท่าที่มีอยู่แล้วและที่จะต้อง   หามาเพิ่มเติมในภายหลัง
          (7) ชื่อและคุณสมบัติของบุคคลซึ่งกำหนดให้เป็นผู้ฝึก
          (8) ข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการฝึก
          (9) วิธีการและมาตรฐานในการวัดผลการฝึกอาชีพ
          การแก้ไขเปลี่ยนแปลงรายละเอียดเกี่ยวกับการดำเนินการฝึกที่ได้รับ   ความเห็นชอบจากนายทะเบียนตามวรรคหนึ่งแล้วจะกระทำมิได้ เว้นแต่ได้รับ
   อนุญาตจากนายทะเบียน
          มาตรา 18  ในการฝึกอาชีพ ผู้ดำเนินการฝึกต้องทำสัญญาเป็น   หนังสือกับผู้รับการฝึก สัญญาการฝึกอย่างน้อยต้องประกอบด้วยรายการ
   ดังต่อไปนี้
          (1) ระยะเวลาการฝึก
          (2) ข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการฝึก
          (3) เวลาฝึก เวลาพัก และวันหยุดของผู้รับการฝึก
          (4) เบี้ยเลี้ยงระหว่างรับการฝึก
          (5) สวัสดิการตลอดจนมาตรการเกี่ยวกับสวัสดิภาพของผู้รับการฝึก
          (6) หลักเกณฑ์การลา
          (7) เงื่อนไขการเลิกสัญญาการฝึก
          (8) หลักเกณฑ์การจ่ายค่าตอบแทนในกรณีประสบอันตรายหรือ   เจ็บป่วยอันเกิดจากการฝึก
          (9) หลักเกณฑ์การรับเข้าทำงานและค่าจ้างเมื่อสำเร็จการฝึก
         (10) รายการอื่น ๆ ตามที่นายทะเบียนกำหนด
          ในกรณีที่ผู้รับการฝึกเป็นผู้เยาว์ การเข้าทำสัญญาการฝึกต้องได้รับ   ความยินยอมจากบิดา หรือมารดา หรือผู้ปกครอง หรือบุคคลซึ่งรับผู้เยาว์นั้น
   ไว้ในความปกครอง หรืออุปการะเลี้ยงดู หรือบุคคลซึ่งผู้เยาว์นั้นอาศัยอยู่   ตามระเบียบที่คณะกรรมการกำหนด
          มาตรา 19  ผู้ดำเนินการฝึกจะเรียกหรือรับเงินค่าฝึกหรือ   ค่าตอบแทนในลักษณะใด ๆ อันเกี่ยวกับการฝึกอาชีพมิได้
          มาตรา 20  ในการดำเนินการฝึกอาชีพ ผู้ดำเนินการฝึกต้องปฏิบัติ   ตามหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการคุ้มครองผู้รับการฝึกที่รัฐมนตรีกำหนด

          มาตรา 21  ให้ผู้ดำเนินการฝึกจัดทำทะเบียนประวัติผู้รับการฝึกไว้เป็นหลักฐาน   และส่งสำเนาทะเบียนประวัติผู้รับการฝึกต่อนายทะเบียนภายใน
   สามสิบวันนับแต่วันเริ่มการฝึกอาชีพ
          มาตรา 22  เมื่อผู้รับการฝึกได้รับการฝึกอาชีพครบตามหลักสูตร    และผู้ดำเนินการฝึกจัดให้มีการทดสอบตามวิธีการและมาตรฐานในการวัดผล
   การฝึกอาชีพ ตามมาตรา 17 (9) แล้ว ให้ผู้ดำเนินการฝึกออกหนังสือรับรอง   ให้แก่ผู้รับการฝึกภายในสามสิบวันนับแต่วันเสร็จสิ้นการทดสอบ แล้วแจ้งให้
   นายทะเบียนทราบ
          มาตรา 23  ในกรณีที่ผู้ดำเนินการฝึกประสงค์จะโอนการประกอบ   กิจการของตนให้แก่บุคคลอื่นให้ผู้ดำเนินการฝึกแจ้งความประสงค์เป็นหนังสือ
   ให้นายทะเบียนทราบก่อนวันโอนไม่น้อยกว่าสามสิบวัน และหากผู้รับโอนประสงค์   จะดำเนินการฝึกอาชีพในสถานประกอบการนั้นต่อไป ให้ผู้รับโอนแจ้งเป็นหนังสือ
   ให้นายทะเบียนทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันรับโอนกิจการ เมื่อนายทะเบียน   เห็นว่าผู้รับโอนมีลักษณะตามมาตรา 14 ให้นายทะเบียนจดแจ้งการเปลี่ยนแปลง
   นั้นไว้ในทะเบียนให้เป็นผู้ดำเนินการฝึก และให้ถือว่าผู้รับโอนเป็นผู้ดำเนินการ   ฝึกที่ได้จดทะเบียนไว้ตามมาตรา 13
          เมื่อนายทะเบียนได้จดแจ้งตามวรรคหนึ่งแล้ว ให้สิทธิและหน้าที่ของ   ผู้ดำเนินการฝึกที่มีอยู่ตามสัญญาการฝึกที่ผู้ดำเนินการฝึกทำไว้กับผู้รับการฝึก
   และสิทธิและหน้าที่ของผู้ดำเนินการฝึกที่มีอยู่ตามสัญญาที่ผู้ดำเนินการฝึกทำไว้   กับสถานศึกษาตามมาตรา 24 หรือทำไว้กับสถานศึกษาหรือสถานฝึกอาชีพของ
   ทางราชการตามมาตรา 25 โอนไปเป็นสิทธิและหน้าที่ของผู้ดำเนินการฝึก   ซึ่งเป็นผู้รับโอน
          ในกรณีที่ผู้ดำเนินการฝึกหรือผู้รับโอนไม่ประสงค์จะดำเนินการฝึกอาชีพ   ในสถานประกอบการนั้นต่อไป ผู้ดำเนินการฝึกหรือผู้รับโอนต้องแจ้งเป็น
   หนังสือให้นายทะเบียนทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน และให้นายทะเบียน   ดำเนินการให้ผู้รับการฝึกซึ่งค้างการฝึกไปรับการฝึกอาชีพกับผู้ดำเนินการ
   ฝึกรายอื่นในสาขาอาชีพเดียวกัน หรือดำเนินการให้เข้ารับการฝึกอาชีพใน   สถานฝึกอาชีพของทางราชการต่อไป
          มาตรา 24  ในกรณีที่ผู้ดำเนินการฝึกหรือสถานประกอบการรับ   นักเรียนนิสิตนักศึกษาของสถานศึกษาเข้าเป็นผู้รับการฝึกตามสัญญาที่ได้ทำไว้
   กับสถานศึกษา ให้ดำเนินการไปตามหลักสูตรที่ผู้ดำเนินการฝึกหรือสถาน   ประกอบการและสถานศึกษาได้ร่วมกันจัดทำขึ้น และให้ผู้ดำเนินการฝึกหรือ
   สถานประกอบการจัดส่งหลักสูตรดังกล่าวและสัญญาที่ได้ทำไว้กับสถานศึกษา   ไปให้นายทะเบียนทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันทำสัญญา
          สัญญารับนักเรียนนิสิตนักศึกษาเข้าเป็นผู้รับการฝึกระหว่างสถานศึกษา   กับผู้ดำเนินการฝึกหรือสถานประกอบการ อย่างน้อยต้องประกอบด้วยรายการ
   ดังต่อไปนี้

          (1) ระยะเวลาการฝึก
          (2) ข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการฝึก
          (3) เวลาฝึก เวลาพัก และวันหยุดของนักเรียนนิสิตนักศึกษาที่รับ   การฝึก
          (4) สวัสดิการตลอดจนมาตรการเกี่ยวกับสวัสดิภาพที่จะจัดให้แก่   นักเรียนนิสิตนักศึกษาที่เข้ารับการฝึก
          (5) หลักเกณฑ์การลา
          (6) เงื่อนไขการเลิกสัญญาการฝึก
          (7) หลักเกณฑ์การจ่ายค่าตอบแทนแก่นักเรียนนิสิตนักศึกษาซึ่งเข้ารับ   การฝึกในกรณีที่นักเรียนนิสิตนักศึกษาประสบอันตรายหรือเจ็บป่วยอันเกิดจาก
   การฝึก
          ให้นำความในมาตรา 19 มาตรา 20 และมาตรา 21 มาใช้บังคับ   แก่การดำเนินการฝึกอาชีพให้แก่นักเรียนนิสิตนักศึกษาตามวรรคหนึ่งโดยอนุโลม
          มาตรา 25  ผู้ดำเนินการฝึกหรือสถานประกอบการจะดำเนินการให้   ผู้รับการฝึกหรือผู้ซึ่งสถานประกอบการจะรับเข้าทำงาน แล้วแต่กรณี ไปรับ
   การฝึกอาชีพในสถานศึกษาหรือสถานฝึกอาชีพของทางราชการก็ได้ หลักสูตร   และหลักเกณฑ์ในการฝึกต้องได้รับความเห็นชอบจากนายทะเบียน
          ให้นำความในมาตรา 20 มาใช้บังคับแก่ผู้ดำเนินการฝึกและสถาน   ประกอบการตามวรรคหนึ่งโดยอนุโลม
          มาตรา 26  ให้ผู้ดำเนินการฝึกที่ได้จดทะเบียนไว้กับนายทะเบียน   ได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยโรงเรียนเอกชน

หมวด 3
การฝึกเพื่อยกระดับมาตรฐานฝีมือแรงงาน

          มาตรา 27  นายจ้างจะจัดให้ลูกจ้างซึ่งทำงานอยู่กันตนเข้ารับ   การฝึก เพื่อยกระดับมาตรฐานฝีมือแรงงานก็ได้
          มาตรา 28  ในระหว่างการฝึกเพื่อยกระดับมาตรฐานฝีมือแรงงาน    นายจ้างยังคงมีหน้าที่ต่อลูกจ้างอยู่ตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับในการ
   ทำงานและข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง เว้นแต่การฝึกนั้นเกิดจากการ   ร้องขอของลูกจ้างและมีการตกลงกันเป็นหนังสือ และนายจ้างอาจจัดให้
   ลูกจ้างฝึกนอกเวลาทำงานปกติหรือในวันหยุดของลูกจ้างก็ได้ โดยนายจ้าง   ต้องจ่ายค่าจ้างไม่น้อยกว่าค่าจ้างในเวลาทำงานปกติตามจำนวนชั่วโมงที่ฝึก
   และให้นายจ้างส่งสำเนาสัญญาแก่นายทะเบียนภายในสามสิบวันนับแต่วันทำ   สัญญา

หมวด 4
การทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน

          มาตรา 29  เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาฝีมือแรงงาน ให้กรมพัฒนา   ฝีมือแรงงานจัดให้มีการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานในสาขาอาชีพต่าง ๆ
   อย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง สาขาอาชีพ มาตรฐานฝีมือแรงงาน การรับสมัคร   ผู้ขอรับการทดสอบ และวิธีการทดสอบให้เป็นไปตามที่คณะกรรมการกำหนด
          ผู้ดำเนินการฝึกอาชีพตามมาตรา 13 มีสิทธิส่งผู้สำเร็จการฝึกเข้า   รับการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานตามวรรคหนึ่งได้
          ให้นายทะเบียนออกวุฒิบัตรให้แก่ผู้ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือ   แรงงาน
          การเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน   ให้เป็นไปตามอัตราที่คณะกรรมการกำหนด แต่ต้องไม่เกินครั้งละหนึ่งพันบาท
   ต่อคน
          มาตรา 30  ในกรณีที่ผู้ดำเนินการฝึกขอรับคำแนะนำหรือความ   ช่วยเหลือในกิจการที่เกี่ยวกับการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน เพื่อประโยชน์
   ในการฝึกอาชีพ และการส่งผู้รับการฝึกเข้าทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงาน    ให้กรมพัฒนาฝีมือแรงงานให้ความช่วยเหลือในเรื่องดังต่อไปนี้
          (1) การจัดทำหลักสูตรให้สอดคล้องกับมาตรฐานฝีมือแรงงาน
          (2) การฝึกอบรมผู้ฝึกเพื่อให้การดำเนินการฝึกอาชีพเป็นไปตาม   มาตรฐานฝีมือแรงงาน
          (3) การอำนวยความสะดวกเกี่ยวกับอุปกรณ์ในการฝึก
          (4) การจัดทำเอกสารประกอบการฝึกอาชีพ
          (5) การฝึกเพิ่มเติมเพื่อให้ผู้รับการฝึกมีฝีมือตามมาตรฐานฝีมือ   แรงงาน
          มาตรา 31  ให้ถือว่าผู้ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานซึ่ง   กรมพัฒนาฝีมือแรงงานได้ดำเนินการทดสอบก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
   เป็นผู้ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานตามพระราชบัญญัตินี้

หมวด 5
สิทธิและประโยชน์ของผู้ดำเนินการฝึก

มาตรา 32 เพื่อส่งเสริมการฝึกอาชีพ ให้ผู้ดำเนินการฝึกได้รับ สิทธิและประโยชน์ดังต่อไปนี้

          (1) สิทธิที่จะได้รับความช่วยเหลือในด้านการฝึก การสอน การจัดหาอุปกรณ์ที่จำเป็นจากกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน
          (2) สิทธิที่จะได้หักค่าใช้จ่ายในการฝึก การสอน เป็นกรณีพิเศษ   โดยตราเป็นพระราชกฤษฎีกาตามประมวลรัษฎากร
          (3) สิทธิและประโยชน์อื่น ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

หมวด 6
พนักงานเจ้าหน้าที่และนายทะเบียน

          มาตรา 33  ในการปฏิบัติหน้าที่ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจ   ดังต่อไปนี้
          (1) เข้าไปในสถานที่ที่ใช้ในการฝึกอาชีพในระหว่างเวลาทำการ   เพื่อตรวจตราและให้คำแนะนำแก่ผู้ดำเนินการฝึกหรือสถานประกอบการตาม
   มาตรา 24 ปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
          (2) สอบถามผู้ดำเนินการฝึก ผู้ฝึก หรือผู้รับการฝึกเกี่ยวกับ   การให้การฝึกหรือการรับการฝึก
          ในการปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามวรรคหนึ่ง ให้บุคคลที่   เกี่ยวข้องอำนวยความสะดวก ให้คำชี้แจง หรือส่งเอกสารหลักฐานที่
   เกี่ยวข้องแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่ร้องขอ
          มาตรา 34  ในการปฏิบัติหน้าที่ พนักงานเจ้าหน้าที่ต้องแสดงบัตร   ประจำตัว เมื่อผู้ซึ่งเกี่ยวข้องร้องขอ
          บัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้เป็นไปตามแบบที่กำหนดใน   กฎกระทรวง
          มาตรา 35  ในกรณีที่ผู้ดำเนินการฝึกฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามบทแห่ง   พระราชบัญญัตินี้ หรือกฎกระทรวง หรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้
   ให้นายทะเบียนเตือนเป็นหนังสือให้ผู้ดำเนินการฝึกปฏิบัติให้ถูกต้องภายในเวลา   ที่กำหนด
          ในกรณีที่ผู้ดำเนินการฝึกไม่ปฏิบัติตามคำเตือนตามวรรคหนึ่ง   ให้นายทะเบียนสั่งเพิกถอนการจดทะเบียนเป็นผู้ดำเนินการฝึก
          มาตรา 36  ผู้ดำเนินการฝึกซึ่งถูกเพิกถอนการจดทะเบียนมีสิทธิ   อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำสั่ง และให้
   คณะกรรมการแจ้งผลการวินิจฉัยอุทธรณ์ให้ผู้อุทธรณ์ทราบภายในสามสิบวัน   นับแต่วันที่ได้รับอุทธรณ์ คำวินิจฉัยของคณะกรรมการให้เป็นที่สุด
          ในระหว่างรอคำวินิจฉัยอุทธรณ์ ให้ผู้ดำเนินการฝึกดำเนินการฝึก   ผู้รับการฝึกต่อไปได้จนกว่าจะมีคำวินิจฉัยให้ยกอุทธรณ์
          ในกรณีที่ผู้ดำเนินการฝึกไม่อุทธรณ์คำสั่งเพิกถอนของนายทะเบียน   หรือในกรณีที่คณะกรรมการมีคำวินิจฉัยให้ยกอุทธรณ์ ให้นำความในมาตรา 23
   วรรคสาม มาใช้บังคับโดยอนุโลม

   ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
            ชวน หลีกภัย
           นายกรัฐมนตรี

              หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็น   การสมควรส่งเสริมและสนับสนุนให้มีการฝึกอาชีพแก่บุคคล
ซึ่งอยู่ในวัยทำงาน   ได้ฝึกตนให้มีฝีมือเพื่อมีโอกาสเข้าสู่ตลาดแรงงาน และเพื่อให้บุคคลซึ่งทำงาน   อยู่แล้วได้รับการฝึกเพื่อยกระดับมาตรฐาน
ฝีมือแรงงาน รวมทั้งเพื่อให้มีการร่วมมือ   ระหว่างสถานประกอบการและสถานศึกษาในการรับนักเรียนนิสิตนักศึกษา เข้ารับการฝึกงานในสถานประกอบการ
ซึ่งจะเป็นการพัฒนากำลังคน   ให้สอดคล้องกับความต้องการของธุรกิจและอุตสาหกรรม จึงจำเป็น   ต้องตราพระราชบัญญัตินี้