แล้วขโมยก็เข้าลักของที่หอพักชมดาว |
หลังจากที่บริษัทได้มีนโยบายที่จะทุบหอพักด้านจุด
8 รวม 4 หลังเพื่อเอาสถานที่ไปก่อสร้างบ่อบำบัดน้ำเสีย และบริษัทได้จ่ายเงินให้ความช่วยเหลือแก่พนักงานที่ยอมย้ายออกจากหอพักเพื่อไปอยู่บ้าน
จนทำให้มีพนักงานส่วนหนึ่งที่ไม่สามารถย้ายกลับไปอยู่บ้านได้เพราะบ้านอยู่ต่างจังหวัด
บริษัทได้ตกลงก่อสร้างหอพัก 3 ชั้น 24 ห้องให้แก่พนักงาน 1 หลัง การก่อสร้างหอพักดังกล่าวเป็นภาระจำยอมที่บริษัทต้องก่อสร้างให้เนื่องจากเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างที่บริษัททำไว้กับสหภาพแรงงานเมื่อปี
พ.ศ. 2532
หลังจากการก่อสร้างหอพักเสร็จบริษัทได้ย้ายพนักงานเข้าไปอยู่หอพักดังกล่าวตั้งแต่เดือนมีนาคม2551
ในระหว่างที่พนักงานเข้าไปอยู่หอพักปัญหาต่างเกิดขึ้นมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นไฟฟ้าแสงสว่างระหว่างถนนที่เดินเข้าหอพักไม่มี
ฝนตกหลังคาห้องพักต่างรั่วอยู่เป็นประจำ น้ำไม่มีใช้เป็นประจำเพราะบริษัทไม่ยอมต่อท่อน้ำประปาไปให้
แต่ใช้วิธีนำรถขนน้ำใส่แท้งค์น้ำไปปั๊มขึ้นแท้งค์น้ำให้ บริษัทไม่จัดพนักงานรักษาความปลอดภัยให้แก่พนักงาน
ปัญหาต่าง ๆ ดังกล่าว สหภาพฯ ได้ติดตามขอให้บริษัททำการแก้ไขปัญหามาโดยตลอด
ปัญหาที่พนักงานซึ่งพักอยู่หอพักกลัวกันมากที่สุด ก็คือ ปัญหาการเข้ามาโจรกรรมทรัพย์สินของพนักงาน
เพราะหอพักชมดาวอยู่ไกลถนนใหญ่ ห่างไกลชุมชน และ บริเวณดังกล่าวสามารถติดต่อกันได้หลายทาง
กรรมการฯ ที่พักอยู่หอพักเคยแจ้งให้ฝ่ายบริหารทราบว่ามีบุคคลแปลกหน้าขับรถจักรยานยนต์เข้าไปสังเกตุการณ์บริเวณหอพักหลายครั้ง
ขอให้บริษัทจัดพนักงานรักษาความปลอดภัยไปดูแลความปลอดภัยให้ด้วย แต่บริษัทก็บ่ายเบี่ยงไม่จัดให้
เพราะการจัดพนักงานรักษาความปลอดภัยทำให้บริษัทเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น สุดท้ายกรรมการฯ
ขอให้บริษัทจัดพนักงานรักษาความปลอดภัยให้แก่บริษัทเฉพาะกะดึกเป็นการเฉพาะหน้าไปก่อน
แต่บริษัทก็ไม่ดำเนินการ ใด ๆ ทั้ง ๆ ที่ตอนอยู่หอพักจุด 8 บริษัทจัดทำป้อมยามไว้ที่หลังหอพักมีพนักงานรักษาความปลอดภัยตลอด
24 ชั่วโมง พนักงานที่พักอยู่หอพักชมดาวอยู่กันด้วยความหวาดระแวงตลอดว่าสักวันหนึ่งทรัพย์สินในหอพักจะต้องสูญหาย
เพราะประมาณเดือนสิงหาคมมีการโจรกรรมทรัพย์สินของชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียงหอพักโดยได้ทรัพย์สินไปเป็นจำนวนมาก
แต่เมื่อกรรมการสหภาพฯ ไปแจ้งข่าวดังกล่าวให้บริษัททราบบริษัทก็ได้แต่รับฟังและไม่ได้ดำเนินการจัดพนักงานรักษาความปลอดภัยไปให้แต่อย่างใด
แล้วเหตุการณ์ที่พนักงานหวั่นวิตกก็เกิดขึ้นจนได้เมื่อคืนวันที่
2 กันยายน 2551 เวลาประมาณ 01.30 น. ได้มีผู้ร้ายเข้ามาขโมยรถจักรยานยนต์ของพนักงานไป
1 คัน และพยายามงัดกุญแจรถจักยานยนต์ของพนักงานอีก 1 คัน แต่งัดกุญแจไม่สำเร็จ
รถยนต์ที่ถูกงัดเกิดความเสียหาย ขณะที่เขียนต้นฉบับอยู่ในเวลานี้ฝ่ายบริหารยังไม่ได้แจ้งให้ทราบว่าจะดำเนินการเรื่องนี้อย่างไร
ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบต่อทรัพย์สินของพนักงาน และบริษัทจะมีมาตรการป้องกันปัญหาที่จะเกิดขึ้นเช่นนี้อย่างไรในอนาคต
และเชื่อเถอะว่าฝ่ายบริหารมีแนวโน้มที่จะปัดความรับผิดชอบอย่างสิ้นเชิง เพราะเท่าที่ทราบมาเมื่อผู้บริหารคนไทยไปรายงานเรื่องนี้ให้ประธานร่วมทราบในเช้าวันที่
3 กันยายน ประธานร่วมก็ยังไม่ตอบรับตอบปฏิเสธว่าจะจัดพนักงานรักษาความปลอดภัยให้ที่หอพักชมดาวหรือไม่
?
พูดถึงฝ่ายบริหารแล้วหนักใจมาก
เพราะฝ่ายบริหารไม่ให้ความสำคัญแก่พนักงานมาหลายปีแล้ว สนใจแต่ผลผลิตและการแก้ไขปัญหาทางด้านการผลิตเป็นสำคัญ
อะไรที่เป็นปัญหาของการผลิตและเครื่อง จักรฝ่ายบริหารให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก
อะไรที่เป็นปัญหาของพนักงานเป็นเรื่องความเป็นอยู่ เรื่องความปลอดภัยของพนักงานก็จะเป็นเรื่องรอง
โดยปัญหาด้านความปลอดภัยในการทำงาน นโยบายของประธานบริษัท (นายพี. เอ็ม.
บาจาจ) ให้ความสำคัญเป็นเรื่องสูงสุด แต่ผู้ปฏิบัติงานหรือผู้บริหารระดับรองลงมาให้ความสำคัญมากน้อยเพียงใดก็รู้
ๆ กันอยู่ ปัญหาของพนักงานที่เสียชีวิตและพิการของแผนกสปินนิ่ง ผลิต ยังหาข้อยุติไม่ได้เนื่องจากบิดา
มารดาของผู้เสียชีวิตยังไม่ยอมรับจำนวนเงินที่บริษัทเสนอจะจ่ายให้ โดยมองว่าให้ความช่วยเหลือน้อยเกินไป
ในขณะที่พนักงานซึ่งพิการรู้สึกว่าถูกฝ่ายบริหารทอดทิ้งและไม่ให้ความอบอุ่นเท่าที่ควร
ปัญหาเหล่านี้เป็นเรื่องที่ฝ่ายบริหารต้องหาทางแก้ไขด้วยความจริงใจและกระตือรือ
ร้น อย่าซื้อเวลาไปวัน ๆ เท่านั้น เพราะการซื้อเวลาเป็นเพียงการชะลอปัญหาเท่านั้น
ถึงเวลาระเบิดที่ถูกซุกไว้ก็จะระเบิดขึ้นมาเอง เราหวังว่าปัญหาของหอพักชมดาวจะได้รับการแก้ไขจากฝ่ายบริหารด้วยความจริงจังและจริงใจ
เพราะหากปล่อยทิ้งไว้ปัญหาต่าง ๆ ก็จะตามมาอีกเป็นอย่างมาก หรือว่าบริษัทจะทำใจได้ที่จะเห็นพนักงานออกเงินจ้างพนักงานรักษาความปลอดภัยที่หอพักกันเอง
แต่เชื่อเถอะฝ่ายบริหารที่นี่เขาทำใจได้ จริง ๆ ไม่เชื่อก็ลองจ้างพนักงานรักษาความปลอดภัยมาดูซิเขาจะหัวเราะด้วยความดีใจว่า
เออ ดีจริง เราไม่ต้องเสียเงิน พวกมันโง่จริง ๆ
|