วันที่ 6 ธันวาคม 2549

เรื่อง คำสั่งพักงาน

ถึง  ...........................

      พนักงานหมายเลข  ...............

      แผนก..................

                ตามหนังสือบริษัทฉบับลงวันที่ 29 พฤศจิกายน  2549 ที่แจ้งให้ท่านแสดงเหตุผลที่ท่านเห็นว่า ท่านไม่สมควรได้รับการลงโทษทางวินัยด้วยการพักงานเป็นเวลา 3 วัน โดยไม่ได้รับค่าจ้างตามความเห็นสมควรของบริษัทและท่านได้มีหนังสือชี้แจงเรื่องนี้เมื่อวันที่  30 พฤศจิกายน  2549 ตามความที่ทราบแล้วนั้น

                บัดนี้ บริษัทได้พิจารณาแล้วเห็นว่าข้ออ้างของท่านที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งให้ย้ายหอพักจากจุดที่ 8 ไปยังหอพักจุดที่ 10 นั้น ปราศจากเหตุผลอันสมควร จึงไม่มีน้ำหนักให้รับฟังได้ การกระทำของท่านจึงเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ข้อ 4.4 สมควรได้รับการลงโทษด้วยการพักงานโดยไม่ได้รับค่าจ้างเป็นเวลา 3 วัน แต่หนังสือชี้แจงของท่านเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาบางส่วนบริษัทเห็นสมควรลดโทษพักงานให้ท่าน 1 วัน คงเหลือต้องพักงาน 2 วันทำงาน

                ดังนั้น โดยหนังสือฉบับนี้ บริษัทจึงสั่งพักงานท่านตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 8 ธันวาคม 2549 และให้ท่านกลับเข้าทำงานตามปกติในวันที่ 9 ธันวาคม 2549

                อนึ่ง บริษัทขอปฏิเสธเหตุร้องขอของท่านในการขอย้ายหอพักภายในวันที่ 30 ธันวาคม 2549 เกี่ยวกับการย้ายหอพักนั้นแม้ท่านจะได้รับการลงโทษทางวินัยแล้วก็ตาม ท่านยังคงมีหน้าที่ต้องย้ายตามคำสั่งเดิมของบริษัทโดยเคร่งครัด ซึ่งบริษัทจะแจ้งคำสั่งซ้ำให้ท่านทราบในโอกาสต่อไป

                จึงสั่งมา ณ วันที่ 6 ธันวาคม  2549

 


 

   

ลงชื่อ............................ผู้สั่งลงโทษทางวินัย
( นายวี.เค.คาปูร์ )
รองประธานอาวุโส

 

   
 

                                                     

   


 

 

   

                                                                           

                                                                           

ได้รับหนังสือฉบับนี้แล้ว

ลงชื่อ.......................

วันที่ 17/12/49